PREV













Choreografia: Monika Błaszczak
Taniec: Ramat Musa, Misia Żurek, Monika Błaszczak
NEXT
PREV
Projekt powstał dzięki wsparciu: Estrada Poznańska, Arts Territory, Fundacja Ditto, ada Studio, theaterhaus berlin, Fundacja Voelkel, Fundusz Popierania Twórczości ZAIKS, Blink Berlin
„Glina” to pierwszy spektakl nowo powstałej kompanii tanecznej Monika's Dance World kierowanej przez Monikę Błaszczak. Premiera solowej wersji odbyła się w Wenecji, a w Poznaniu odbywa się premiera wersji grupowej. „Glina” to taneczna opowieść o głębokim fizycznym i emocjonalnym związku człowieka z Ziemią. Zrodzona z transformacyjnej siły miłości w czasach kryzysu, rozwija się poprzez język ruchu: surowy, poetycki i otwarty na wielość obecności w przestrzeni.
Przestrzeń performensu została zorganizowana przez lustrzane tabliczki w różnych kształtach. Kostiumy grają z greckimi posągami kobiecych postaci, szukając majestatyczności czy posągowości. Do produkcji użyto prawdziwej gliny, nadruków czy materiału imitującego lejącą się wodę. Chodziło o zobaczenie posągów w ruchu, przemianie i osobliwej żywotności.













NEXT
PREV
Choreografia: Monika Błaszczak
Taniec: Ramat Musa, Misia Żurek, Monika Błaszczak
Projekt powstał dzięki wsparciu: Estrada Poznańska, Arts Territory, Fundacja Ditto, ada Studio, theaterhaus berlin, Fundacja Voelkel, Fundusz Popierania Twórczości ZAIKS, Blink Berlin
„Glina” to pierwszy spektakl nowo powstałej kompanii tanecznej Monika's Dance World kierowanej przez Monikę Błaszczak. Premiera solowej wersji odbyła się w Wenecji, a w Poznaniu odbywa się premiera wersji grupowej. „Glina” to taneczna opowieść o głębokim fizycznym i emocjonalnym związku człowieka z Ziemią. Zrodzona z transformacyjnej siły miłości w czasach kryzysu, rozwija się poprzez język ruchu: surowy, poetycki i otwarty na wielość obecności w przestrzeni.
Przestrzeń performensu została zorganizowana przez lustrzane tabliczki w różnych kształtach. Kostiumy grają z greckimi posągami kobiecych postaci, szukając majestatyczności czy posągowości. Do produkcji użyto prawdziwej gliny, nadruków czy materiału imitującego lejącą się wodę. Chodziło o zobaczenie posągów w ruchu, przemianie i osobliwej żywotności.