PREV



















Reżyseria: Weronika Szczawińska
NEXT
adaptacja i dramaturgia: Piotr Wawer jr
choreografia, współpraca reżyserska, ruch sceniczny: Alicja Czyczel
PREV
Występują: Marta Nieradkiewicz, Beata Bandurska, Rafał Maćkowiak, Aleksandra Matlingiewicz, Filip Zaręba
Fotografie: Adrian Lach
TR Warszawa
Adaptacja kultowej powieści Erici Jong. Spektakl zaczyna się od samolotu pełnego psychoanalityków. Wkrótce wyłania się główna bohaterka, grana przez Martę Nieradkiewicz Isadora Wing. Kiedy na kongresie psychoanalityków poznaje charyzmatycznego psychoanalityka Adriana (Filip Zaręba), zaczyna się jej podróż – cielesna, fizjologiczna, momentami rubaszna. Isadora Wing to postać niespójna, często nieznośna, nie zawsze mądra, naruszająca tabu i granice przypału, niekoniecznie świadoma swojego uprzywilejowania. Jest przodkinią wielu współczesnych postaci kobiecych znanych z popkultury czy literatury.
Na przestrzeń spektaklu składają się: kupa materacy jako wielofunkcyjny obiekt i plastikowe kotary. W ciągu akcji przestrzeń ulega dekompozycji, zabrudzeniu, popada w ruinę. Wszystkie materiały mają źródło w sensualnej, lateksowej estetyce i czerpią z kolorystyki lat 70’. Kostiumy inspirują się estradową estetyką epoki i tak jak w przypadku scenografii – rozpadają się, aby w finałowej części uzyskać cielesny konkret. Taka jest też droga całego spektaklu, który zaczyna się od przerysowanej formy, a kończy na nagiej fizyczności.



















NEXT
PREV
Reżyseria: Weronika Szczawińska
adaptacja i dramaturgia: Piotr Wawer jr
choreografia, współpraca reżyserska, ruch sceniczny: Alicja Czyczel
Występują: Marta Nieradkiewicz, Beata Bandurska, Rafał Maćkowiak, Aleksandra Matlingiewicz, Filip Zaręba
Fotografie: Adrian Lach
TR Warszawa
Adaptacja kultowej powieści Erici Jong. Spektakl zaczyna się od samolotu pełnego psychoanalityków. Wkrótce wyłania się główna bohaterka, grana przez Martę Nieradkiewicz Isadora Wing. Kiedy na kongresie psychoanalityków poznaje charyzmatycznego psychoanalityka Adriana (Filip Zaręba), zaczyna się jej podróż – cielesna, fizjologiczna, momentami rubaszna. Isadora Wing to postać niespójna, często nieznośna, nie zawsze mądra, naruszająca tabu i granice przypału, niekoniecznie świadoma swojego uprzywilejowania. Jest przodkinią wielu współczesnych postaci kobiecych znanych z popkultury czy literatury.
Na przestrzeń spektaklu składają się: kupa materacy jako wielofunkcyjny obiekt i plastikowe kotary. W ciągu akcji przestrzeń ulega dekompozycji, zabrudzeniu, popada w ruinę. Wszystkie materiały mają źródło w sensualnej, lateksowej estetyce i czerpią z kolorystyki lat 70’. Kostiumy inspirują się estradową estetyką epoki i tak jak w przypadku scenografii – rozpadają się, aby w finałowej części uzyskać cielesny konkret. Taka jest też droga całego spektaklu, który zaczyna się od przerysowanej formy, a kończy na nagiej fizyczności.