PREV













Reżyseria: Weronika Szczawińska
Twórcy: Aleksandra Gryka, Małgorzata Pauka, Maciej Pesta, Katarzyna Sikora, Marta Szypulska, Piotr Wawer jr.
NEXT
Fotografie: Pat Mic
PREV
Komuna//Warszawa
Spektakl w reżyserii Weroniki Szczawińskiej poświęcony jest krajobrazowi zredukowanemu do jednego obiektu zainteresowań: drzewa. Drzewa jako obiektu fizycznego i obiektu fantazji; drzewa naturalnego i czysto estetycznego; drzewa jako podmiotu poezji i polityki; drzewa jako istoty związanej z pop-terapiami znerwicowanej współczesności. Przez te wszystkie wymiary widownia jest przeprowadzana między innymi przez drzewne wiersze Bertolta Brechta, spacery po lesie oraz shinrin-yoku. Nad spektaklem pracował multidyscyplinarny zespół twórczyń i twórców, prezentujących różne tradycje sztuk performatywnych.
Scenografia odnosi się do apokaliptycznej wizji wyspy, na której żyją performujący aktorzy-plastikowe drzewa. Przestrzeń została wykonana z gumolitu imitującego parkiet. Kostiumy są formami z wykładziny podłogowej, zostały uszyte w kształty drzew, odnoszą się do charakteru, kształtu, osobliwości poszczególnych osób performujących.
UWAGA! – świat „Rozmowy o drzewach” zawiera drewnianą grę aktorską, performerski pot i minimum słów.













NEXT
PREV
Reżyseria: Weronika Szczawińska
Twórcy: Aleksandra Gryka, Małgorzata Pauka, Maciej Pesta, Katarzyna Sikora, Marta Szypulska, Piotr Wawer jr.
Fotografie: Pat Mic
Komuna//Warszawa
Spektakl w reżyserii Weroniki Szczawińskiej poświęcony jest krajobrazowi zredukowanemu do jednego obiektu zainteresowań: drzewa. Drzewa jako obiektu fizycznego i obiektu fantazji; drzewa naturalnego i czysto estetycznego; drzewa jako podmiotu poezji i polityki; drzewa jako istoty związanej z pop-terapiami znerwicowanej współczesności. Przez te wszystkie wymiary widownia jest przeprowadzana między innymi przez drzewne wiersze Bertolta Brechta, spacery po lesie oraz shinrin-yoku. Nad spektaklem pracował multidyscyplinarny zespół twórczyń i twórców, prezentujących różne tradycje sztuk performatywnych.
Scenografia odnosi się do apokaliptycznej wizji wyspy, na której żyją performujący aktorzy-plastikowe drzewa. Przestrzeń została wykonana z gumolitu imitującego parkiet. Kostiumy są formami z wykładziny podłogowej, zostały uszyte w kształty drzew, odnoszą się do charakteru, kształtu, osobliwości poszczególnych osób performujących.
UWAGA! – świat „Rozmowy o drzewach” zawiera drewnianą grę aktorską, performerski pot i minimum słów.